Boek
Nederlands

Sneeuw, hond, voet : roman

Claudio Morandini (auteur), Hilda Schraa (vertaler), Manon Smits (vertaler)
Een man die in de bergen woont en alleen af en toe bezoek krijgt van de jachtopziener, krijgt gezelschap van een zwerfhond; als in het voorjaar de sneeuw begint te smelten ontdekt hij een voet die uit de sneeuw steekt.
Titel
Sneeuw, hond, voet : roman
Auteur
Claudio Morandini
Vertaler
Hilda Schraa Manon Smits
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Italiaans
Oorspr. titel
Neve, cane, piede
Uitgever
[Amsterdam]: Koppernik, 2022
127 p.
ISBN
9789083089843 (paperback)

Besprekingen

Atypische bergroman

Een man alleen is doorgaans in slecht gezelschap. Maar voor de lezer van Sneeuw, hond, voet is eenzaat Adelmo Farandola een literaire traktatie.

Sinds het megasucces van De acht bergen heeft Paolo Cognetti heel wat navolging gekregen. Nogal wat Italiaanse schrijvers sturen hun personages naar de Italiaanse Alpen, in de hoop net zo'n bestseller te scoren. Op het eerste gezicht zou je kunnen denken dat Claudio Morandini, een literatuurleraar uit Aosta, een van die epigonen is, maar niets is minder waar. Sneeuw, hond, voet speelt weliswaar in hetzelfde decor en de hoofdrolspeler slijt zijn dagen in een berghut, maar daar houdt de vergelijking op. Het verhaal ademt een veel onheilspellender sfeer en de ongastvrije setting lijkt veeleer geïnspireerd op de romans van de Zwitser Charles-Ferdinand Ramuz. Het flinterdunne boek verscheen trouwens al in 2015, een jaar voor Cognetti zijn kassucces scoorde. In 2021 publiceerde Morandini nog een extended version en die is nu door Hilda Schraa en Manon Smits in het Nederlands vertaald.

Alleen een luizige hond

In tegenstelling tot Cognetti's personages is de held geen ke…Lees verder

Hoog in de bergen kunnen dieren praten en hoest het ijs erop los

Adelmo Farandola trekt zijn kleren nooit uit. Zijn tanden poetst hij niet, zijn voeten laat hij al jaren 'in zijn schoenen sudderen'. Het aangekoekte vuil op zijn huid beschermt hem tegen de winter, denkt hij. Zijn eigen geuren ruikt hij niet meer, en dat de mensen in het dorp voor hem terugdeinzen - ach, des te beter. Zijn geheugen blijkt nogal te haperen, maar ook dat is geen bezwaar; hoog in zijn eigen vallei heeft hij van niemand last en zijn alle dagen eender. Tot een pratende hond hem gezelschap komt houden. Pratend? Ja, in het kleinood Sneeuw, hond, voet van de Italiaan Claudio Morandini is heel de natuur bezield; dieren kunnen spreken, het smeltende ijs hoest erop los en 'geeft toe aan luidruchtige knallen en scheten'. Het verhaal heeft weinig om het lijf, maar Morandini is een gewiekste, geestige verteller. Na maanden te zijn ingesneeuwd komen man en hond samen naar buiten, dronken van licht en lucht. Een paar pagina's verder wijst de hond hem terecht: die mensenvoet die d…Lees verder

Sneeuw, hond, voet

Eerste zin. De eerste tekenen van de herfst drijven Adelmo Farandola ertoe naar het dorp af te dalen om voorraden in te slaan.

 

 

 

Het is een glibberige afdaling van zijn berghut naar het dal en straks moet hij terug omhoog, beladen als een pakezel. Adelmo Farandola kan niet anders: zijn voorraadschuur is leeg en de winter staat voor de deur – niemand wil ingesneeuwd raken zonder eten. Maar blijkbaar takelt het geheugen van de oude Farandola af: in de buurtsuper beweren ze dat hij vorige week ook al stapels eten heeft ingekocht. Of lachen ze de zonderling uit? Paranoia is de kluizenaar niet vreemd: waarom hangt de joviale jachtopziener zo vaak rond bij zijn hut? Die ene gestroopte gemsbok kan toch niet de reden zijn? En waar komt die pratende hond vandaan?

Aan absurde raadsels geen gebrek in deze winternovelle van Claudio Morandini. De sinistere opzet – obligaat lijk in de sneeuw incluis – werkt voor een paar pagina’s maar de vondst van een kletsende hond werkt al snel op de zenuwen. Morandini suggereert veel – een oude familievete, een roofmoord – maar …Lees verder

Adelmo Farandola woont in een hutje hoog in de bergen. Zijn enige aanspraak vindt hij beneden in het dorp waar hij zijn voorraden inkoopt. Ook is er een jachtopziener, die geregeld bij hem langskomt en een praatje aanknoopt. Adelmo is ervan overtuigd dat de jachtopziener hem in de gaten houdt. Op een dag komt er een zwerfhond bij Adelmo aanlopen. Eerst probeert hij het dier weg te jagen, maar al snel ontwikkelen ze een band. Ze voeren hele gesprekken, ook omdat een enorm pak sneeuw hen in de hut gevangenhoudt. Ternauwernood overleven ze een lawine. Als het voorjaar nadert en de sneeuw langzaam begint te smelten, ontdekt Adelmo een voet die uit de sneeuw steekt. Deze sinistere vondst dwingt Adelmo tot handelen, helemaal als hij ontdekt wie het lijk is. De zesde roman van Claudio Morandini (1960), die woont en werkt in Aosta, aan de voet van de Alpen. In dit boek vertelt hij zeer trefzeker hoe iemand die geïsoleerd leeft zijn greep op de werkelijkheid meer en meer verliest. De beklemmin…Lees verder